Sankcije Zapada ugrožavaju proizvodnju nafte u Rusiji

Nekih 100 miliona tona godišnje proizvodnje nafte, ili otprilike petina ukupne ruske proizvodnje, izloženi su riziku zbog sankcija kojima je toj zemlji zabranjena isporuka zapadne tehnologije i usluga, rekao je Vagit Alekperov, čelnik druge po snazi ruske naftne kompanije, privatnog Lukoila.

Eksperti okupljeni na međunarodnom biznis forumu u Sočiju ocijenili su da se ruske kompanije na duži rok mogu snaći bez zabranjene zapadne tehnologije.

Ali po koju cijenu? – postavlja pitanje Moscow Times.

Otprilike četvrtina ruske proizvodnje nafte danas potječe iz teško dostupnih ležišta, uz pomoč tehnologije drobljenja uljnih škriljaca, gdje snažne američke pumpe pomažu u izbacivanju nafte na površinu zemlje, rekao je Alekperov. Većina automatiziranih sustava kontrole i komunikacijske opreme u naftnoj industriji danas se nabavlja u SAD i Japanu, dodaje on. Lukoil nastoji naći zamjenu za tu opremu kod kuće i u Aziji, ali sve neće moći biti u potpunosti zamijenjeno, navodi Alekperov.

Krajem 80-ih godina Sovјеtski Savez je proizvodio 625 miliona tona nafte godišnje, isključivo uz pomoć domaće tehnologije. „Većina tehnologije koju danas uvozimo sa Zapada, uključujući i tehnike drobljenja (fracking), razvijena je u SSSR-u početkom 70-ih godina“, kaže Rustam Tankajev, glavni analitičar ruske Unije naftnih i plinskih proizvođača. Poslije kolapsa Sovjetskog saveza taj proizvodni sektor je privatiziran, a novi vlasnici su zanemarili daljnje inovacije, što je ostavilo ovu industriju „u dronjcima“, dodaje on.

Prema Tankajevu, u nekim segmentima naftne privrede, poput škriljne nafte, nema alternative Zapadnoj tehnologiji. Prema njemu, poseban udarac je zabrana tehnologije za eksploataciju nafte u dubokom podmorju, jer ona nije razvijana u eri Sovjetskog saveza. Prema jednoj analizi američke banke Merrill Lynch, sankcije SAD i EU bi mogle blokirati priliv 500 milijardi dolara direktnih investicija koje je ruska vlada planirala privuči u projekte eksploatacije podmorja Arktika do 2020. To može lančano izazvati dodatnih 300 milijardi dolara potencijalnih gubitaka u eksploataciji nekonvencionalnih ležišta nafte u Rusiji, procjenjuje banka.